spiderling:Na szczęście im (mądre) dzieciaki starsze, tym mniejszą uwagę przywiązują do spraw materialnych (mowa o rzeczach szufladkowanych jako zbędne zachcianki). Im dzieciak więcej czyta, tym bardziej zdaje sobie sprawę, że to jaki ma napis na butach nie jest specjalnie w jego życiu ważne.
tu mogę zgodzic się ale i nie muszę, dalej większość z tych dzieciaków pomimo "dorastania" ma za nic pozytywne myślenie.wciąż dla większości naszywka to priorytet w życiu. niewielki odsetek zmieni swoje nastawienie założywszy rodziny na tyle dostatecznie by zrozumieć że owe bonusy to nic innego jak wyiamaginowane miano wyższości. co możesz naprawic w takim dzieciaku kiedy już w przedszkolu wyśmiewa rówiesnika od "wieśniaka" (nie piszę o wiele gorszych wyzwiskach)a rodzice przy zwroceniu uwagi z uśmiechem na ustach stasiu no wiesz tak nie wolno- dodając sarkastycznie przecież to tylko dzieci... domniemam że ów maluchy znają przerożne epitety z życia wzięte czyli z własnego podwórka. niestety te ich podwórka to w dużym stopniu nic innego jak tylko własne domy. raczej winę ukierunkowałbym na zrożnicowanie społeczeństwa w bycie materialnym na stopniu bardzo rozległym . dziś brak większej równości w poziomach życia,budzi wiele frustracji słusznych i nie wśród społeczeństwa . ci bogatsi izoluja się coraz bardziej uważając wszystkich w około za nieudaczników,nierobów itp. gdzie zapominają że to właśnie dzięki tym nierobom i nieudacznikom mają to co mają.wracając do sprawy dzieci, jak słusznie zauważyliście "dom" to podstawa,możliwość zapewnienia pociechom minimum satysfakcji z bycia z nami - rodzicami, zapewne da wynik pozytywny zarówno w zachowaniach między ludzkich i reagowaniu na to co złe słusznymi zachowaniami. teraz i w przyszłości . życzę wam i sobie by nasze dzieci obrały tę pozytywną drogę i nigdy nie musiały doznawać rozgoryczeń związanych z własnymi pociechami. ja mam już dorosłą i prawie dorosłą pociechę jednak wciąż obawiam się czy dobrze przygotowałem je do życia w samodzielności.mam nadzieję że w stopniu wystarczającym mi się to udało.
tu mogę zgodzic się ale i nie muszę, dalej większość z tych dzieciaków pomimo "dorastania" ma za nic pozytywne myślenie.wciąż dla większości naszywka to priorytet w życiu. niewielki odsetek zmieni swoje nastawienie założywszy rodziny na tyle dostatecznie by zrozumieć że owe bonusy to nic innego jak wyiamaginowane miano wyższości. co możesz naprawic w takim dzieciaku kiedy już w przedszkolu wyśmiewa rówiesnika od "wieśniaka" (nie piszę o wiele gorszych wyzwiskach)a rodzice przy zwroceniu uwagi z uśmiechem na ustach stasiu no wiesz tak nie wolno- dodając sarkastycznie przecież to tylko dzieci... domniemam że ów maluchy znają przerożne epitety z życia wzięte czyli z własnego podwórka. niestety te ich podwórka to w dużym stopniu nic innego jak tylko własne domy. raczej winę ukierunkowałbym na zrożnicowanie społeczeństwa w bycie materialnym na stopniu bardzo rozległym . dziś brak większej równości w poziomach życia,budzi wiele frustracji słusznych i nie wśród społeczeństwa . ci bogatsi izoluja się coraz bardziej uważając wszystkich w około za nieudaczników,nierobów itp. gdzie zapominają że to właśnie dzięki tym nierobom i nieudacznikom mają to co mają.wracając do sprawy dzieci, jak słusznie zauważyliście "dom" to podstawa,możliwość zapewnienia pociechom minimum satysfakcji z bycia z nami - rodzicami, zapewne da wynik pozytywny zarówno w zachowaniach między ludzkich i reagowaniu na to co złe słusznymi zachowaniami. teraz i w przyszłości . życzę wam i sobie by nasze dzieci obrały tę pozytywną drogę i nigdy nie musiały doznawać rozgoryczeń związanych z własnymi pociechami. ja mam już dorosłą i prawie dorosłą pociechę jednak wciąż obawiam się czy dobrze przygotowałem je do życia w samodzielności.mam nadzieję że w stopniu wystarczającym mi się to udało.
"życie to wieczna tułaczka pośród przeciwności losu" piotr s. alias dyrekto