Dzień dobry wszystkim. Tu wasz glizdziarz o poranku! Kawa się z wolna dopija a za oknem słychać radosny wizg skrobaczek do szyb i pierwsze rzężenia padających akumulatorów. Właśnie rozległ się dźwięk odsuwanej rolety lokalnego sklepiku sieciowego, dźwięk magiczny. Gdy wybrzmi na osiedlu zaczyna rozlegać się powolne i ostrożne szuranie. To idą zmęczeni życiem acz pełni nadziei panowie. Już słychać:
- Józiek k... masz coś?
To k... jest naładowane tak emocjami i nadzieją, że trudno na nie nie odpowiedzieć. I rzeczony Józiek odpowiada:
- Mam ale braknie.
I wespół z pytającym szurają powoli z uwagą oglądając trotuar i patrząc z nadzieją na przechodniów.
Jesień moi mili. Jesień. Dla mnie to znak, że czas zasadzić się na zębatych mieszkańców naszych wód.
- Józiek k... masz coś?
To k... jest naładowane tak emocjami i nadzieją, że trudno na nie nie odpowiedzieć. I rzeczony Józiek odpowiada:
- Mam ale braknie.
I wespół z pytającym szurają powoli z uwagą oglądając trotuar i patrząc z nadzieją na przechodniów.
Jesień moi mili. Jesień. Dla mnie to znak, że czas zasadzić się na zębatych mieszkańców naszych wód.
Mieszkam obok "wielkiej dziury", z której za ćwierć wieku będzie piękne jezioro